son söz
ahmet orhan
saçlarındır, gölgesinde balık yeriz
ama o bir melânur
tüketim nesnesi değildir.
kışları bize kışın geldiğini söyler
baharda bahar geliyor diye.
savaşlarımızı onun için kazanmışızdır
delikanlılarımız ona adar kendilerini
genç kızlarımızın ilk kocasıdır.
bakımsız kalamaz pulları
saçlarımızla tımarlarız.
melânurdur.
sırlarımızı bilir.
bütün bir öyküleri geçmişimiz:
anlatıcılarımız söz katmaz söze.
gözlerindir, oraya bakınca
sonlanır av ve tutsaklık
ama o bir melânur
seçilmiştir ve dünyalı değildir.
ayın karanlık geçmişinden gelir
suyun en saf biçimini koyultur
bizim için.
o olmasa,
üzülür çocuklar
babasız büyürler.
o yoksa,
cenin yoktur obada
erkeklerimiz mutsuz olur
kadınlarımız unutur analığı.
melânurdur,
babalarımızın ilk karısı.
bizim ilk emdiğimiz
ilk emzirdiğimiz kendimizi.
ilk sipahimiz ve satrabımız.
düşman geliyor diyerek
düşe kalka yollarında
ona büyürüz.
büyüğümüzdür,
sözümüzü bilir.
melânur.
melânur!
tanrısal erkin bedende beliren imgesinden korkanların yazgısı
ağır ağır bir anda
her iki olandan biri
soluk soluğa
tipi
|
|